Co się stanie, gdy zaniedbasz igłę gramofonu > 자유게시판

Przygotuj płytę z nagraniem, które ma wyraźne przejścia między kanałami — najlepiej monofoniczne, np. wokal. Ustaw igłę na początku płyty i słuchaj uważnie. Jeśli dźwięk jest skupiony, a wokale brzmią stabilnie, antyskating jest prawdopodobnie OK. Gdy słyszysz większe zniekształcenia na prawym kanale, zwiększ antyskating o niewielki krok. Gdy lewy kanał dominuje, zmniejsz go. Powtarzaj próbę na kilku płytach, bo różne tłoczenia mają odmienną modulację.

Częstotliwość zależy od tego, Remont Mieszkania ile płyt odtwarzasz. Przy codziennym słuchaniu czyść igłę po każdych pięciu–dziesięciu stronach. Jeśli gramofon stoi tygodniami, wystarczy przegląd raz na miesiąc. Osobno zadbaj o same płyty — brudny winyl brudzi igłę szybciej niż cokolwiek innego. Myjki do płyt i nowe koszulki wewnętrzne robią więcej dla jakości dźwięku niż najlepsza szczoteczka.

Kierunek ruchu ma większe znaczenie niż naci

Zanim zaczniesz, unieruchom ramię i zabezpiecz je tak, aby igła nie spadła na talerz. Ruch w stronę igły wykonuj zawsze od tyłu do przodu, czyli zgodnie z kierunkiem odtwarzania. Szorowanie na boki wciska zabrudzenia w szczelinę między igłą a wspornikiem i jest najczęstszym błędem początkujących.

Po zakupie warto od razu zabezpieczyć igłę i ramię na czas przenoszenia, a płytę kłaść dopiero po ustabilizowaniu urządzenia. Jeśli oświetlenie w salonie zestawie jest pokrowiec, używaj go zawsze, gdy gramofon nie pracuje — kurz osiadający na igle jest jedną z częstszych przyczyn trzasków. Regularne czyszczenie igły miękkim pędzelkiem i wymiana po około kilkuset godzinach odtwarzania pozwolą uniknąć uszkodzenia ulubionych nagrań.

Przed zakupem warto ocenić, jak często będzie się używać gramofonu. Do okazjonalnego słuchania kilku płyt w salonie lub na tarasie konstrukcja walizkowa wystarcza. Do regularnego odtwarzania całych albumów lepszy będzie osobny gramofon z wkładką magnetyczną i zewnętrznymi głośnikami. Najczęstszy błąd to kupno najtańszego modelu bez sprawdzenia stabilności obrotów i możliwości wymiany igły. Drugi błąd to stawianie gramofonu na nierównym podłożu — nawet niewielkie przechylenie powoduje przeskakiwanie igły.

Nie kupuj gramofonu, którego nie da się wyregulować. Jeśli nie ma śruby do przesuwania ramienia w pionie i poziomie, jeśli nie ma poziomicy albo przynajmniej miejsca, by położyć własną, to znaczy, że producent założył, że użytkownik nie będzie nic ustawiał. Przy wymagającym słuchaniu to grzech śmiertelny — źle ustawiona igła zbiera zniekształcenia, które potem zrzuca się na winyl. Zestaw kluczy, szablon do ustawienia geometrii i waga nacisku to wyposażenie obowiązkowe, nawet jeśli trzeba je dokupić osobno.

Zanim kupisz pierwszy winyl, sprawdź, na czym go odtworzysz. To nie jest detal. Tani, plastikowy gramofon z wbudowanym głośnikiem potrafi zniszczyć płytę szybciej, niż zdążysz się nią nacieszyć. Igła o zbyt dużym nacisku żłobi rowki nieodwracalnie. Jeśli nie masz jeszcze sprzętu, przeznacz na niego budżet porównywalny z kilkoma płytami. Wkładka i igła mają większy wpływ na dźwięk niż większość droższych akcesoriów, które później dokupisz.

Zaczynanie kolekcji winyli od kupowania wszystkiego, co wpadnie w ręce, to najczęstsza pułapka. Ludzie myślą, że liczba płyt świadczy o kolekcji. Potem stoją przed regałem pełnym przypadkowych wydawnictw, z których słuchają może pięciu. If you liked this article and you simply would like to get more info concerning więcej na stronie generously visit our own web site. Kolekcja to nie wyścig. Zacznij od jednego pytania: czego naprawdę chcesz słuchać na tym nośniku? Odpowiedź zawęzi wybory i zaoszczędzi miejsce, pieniądze oraz rozczarowań.

Uważaj na dwie rzeczy. Po pierwsze, nie czyść igły na sucho. Tarcie suchego włosia generuje ładunek elektrostatyczny, który przyciąga kurz z powrotem. Po drugie, nie próbuj prostować igły ani czyścić jej drucikiem czy igłą do strzykawek. Wspornik jest cieńszy od ludzkiego włosa i każde niekontrolowane naciśnięcie może go skrzywić. Jeśli po czyszczeniu dźwięk nadal jest przytłumiony i słyszysz zniekształcenia, prawdopodobnie igła jest już zużyta i wymaga wymiany, a nie kolejnego szorowania.

Do czyszczenia potrzebny jest szczoteczka z miękkiego włosia, najlepiej taka z krótkim, gęstym włosem przeznaczona wyłącznie do tego celu. Nie używaj szczoteczki do zębów ani pędzelka malarskiego, bo ich włosie jest zbyt sztywne i może wygiąć wspornik igły. Drugi element to płyn czyszczący. Może być specjalistyczny, ale sprawdza się też izopropanol o stężeniu 90–99 procent. Odradzam alkohol etylowy i spirytus — zawierają wodę i dodatki, które zostawiają osad.

Stan płyty ważniejszy niż jej rok wydania Oceniaj płytę po stanie, nie po cenie ani okładce. Wyciągnij winyl z koperty i obejrzyj go pod światło. Rysy wyczuwalne paznokciem oznaczają trzaski, których nie usunie żadne czyszczenie. Lekkie, powierzchowne ślady bywają niesłyszalne. Sprawdź też, czy płyta nie jest wygięta — połóż ją na płaskiej powierzchni. Winyl falisty albo z odkształconą krawędzią będzie podskakiwał pod igłą. Kupując z drugiej ręki, poproś o zdjęcia w świetle i zapytaj o przetestowanie. Sprzedawca, który unika odpowiedzi, to sygnał ostrzegawczy.